Wskutek tego procesu, trwającego od 1945 r., zacierają się różnice między obydwoma językami, zwłaszcza u młodszych grup wiekowych.
Część źródeł, w tym Ethnologue (wyd. 19), określa go jako język kreolski na bazie malajskiego. W niektórych innych publikacjach jest omawiany jako odmiana lub dialekt tego języka. Bliższa klasyfikacja wschodnich odmian języka malajskiego (w kategorii języków kreolskich bądź dialektów) pozostaje nierozstrzygnięta.
Nie wszyscy użytkownicy kładą nacisk na jego odrębność od języka indonezyjskiego, z którym zresztą dzieli coraz więcej cech. Lokalnie jest określany różnymi nazwami: bahasa Manado („język manado”), Melayu (Malayu) Manado, bahasa pasar („język bazarowy”), bahasa sehari-hari („język codzienny”). Remy Sylado, autor słownika i encyklopedii z 2007 r., jest zwolennikiem terminu bahasa Manado, który pozwala podkreślić, że chodzi o język zasadniczo odrębny od malajskiego, o własnej historii rozwoju i zapożyczania. W publikacjach anglojęzycznych występują terminy Manado Malay i Minahasa Malay (Minahasan Malay).