Swoim zasięgiem obejmuje wyspy wchodzące w skład prowincji Moluki (centralna i południowa część archipelagu). Według szacunków z 2013 r. ma około miliona użytkowników, z czego 200 tys. osób zna go jako język ojczysty. Dane publikacji Ethnologue (wyd. 19, 2016) sugerują, że jest językiem drugim dla 1,4 mln mieszkańców Indonezji, a łączna liczba użytkowników przekracza 1,6 mln. Rozpowszechnił się na wyspie Ambon oraz na sąsiednich wyspach Moluków, takich jak Saparua, Haruku, i Seram (południowe wybrzeże), gdzie służy jako pierwszy język. We wsiach na wyspie Ambon posługują się nim przede wszystkim grupy chrześcijańskie, które porzuciły swoje wcześniejsze języki (najprawdopodobniej na przełomie XVIII i XIX w.). Dla społeczności muzułmańskich pozostaje językiem drugim. Zależność ta nie sprawdza się w przypadku innych wysp prowincji Moluki (jak np. Buru), ponadto ambońscy muzułmanie również zaczęli ulegać modernizacji i wpływowi malajskiego. Znajomość tego języka zachowały społeczności ambońskie w Holandii, gdzie funkcjonuje pod nazwą Melajoe Sini („tutejszy malajski”). Według danych z 1993 roku ma 45 tys. użytkowników w tym kraju. W Holandii podjęto starania na rzecz standaryzacji Melajoe Sini i włączenia go do programu edukacji szkolnej.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Język malajski amboński · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.