Tadeusz Szczepanowski (ur. 22 października 1894 w Inowrocławiu, zm. 30 marca 1922 w Bydgoszczy) – porucznik saperów Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Dziewięć klas gimnazjum ukończył w Inowrocławiu i 1 października 1916 został zmobilizowany do armii niemieckiej (29. batalion saperów w Poznaniu). Wkrótce przeszedł do 2. batalionu saperów w Berlinie. Od lipca 1917 walczył na froncie zachodnim we Francji. W maju 1918 został podoficerem. 3 października 1918 został ranny i trafił do szpitala, a potem otrzymał urlop, w czasie którego wrócił do Inowrocławia i brał udział w rozbrajaniu Niemców, jako członek tajnej polskiej organizacji wojskowej. Potem włączył się w proces tworzenia polskich oddziałów saperskich. 21 stycznia 1919 wstąpił do Wojska Polskiego. Dalsza jego kariera przedstawiała się następująco: 7 lutego 1919: awans na podporucznika i dowodzenie 2.