Powstanie powszechne – koncepcja ogólnonarodowego powstania powszechnego, przeprowadzonego przez Armię Krajową w ostatniej fazie II wojny światowej w okupowanej Polsce, przygotowywana początkowo przez Związek Walki Zbrojnej, następnie przez Komendę Główną AK oraz Sztab Naczelnego Wodza w Londynie.
Wstęp „W dotychczasowej literaturze poświęconej Armii Krajowej i naszym siłom zbrojnym w latach II wojny światowej nie dysponujemy publikacją, która prezentowałaby całościowo genezę, organizację oraz rozwój prac w Sztabie Naczelnego Wodza na obczyźnie nad planowanym przez Armię Krajową powstaniem powszechnym”.
Przygotowanie i zwycięskie przeprowadzenie powstania zbrojnego – z chwilą wkroczenia na ziemie polskie regularnych wojsk polskich odtworzonych na obczyźnie – było głównym zadaniem Związku Walki Zbrojnej, a następnie Armii Krajowej, która miała nawet kryptonim „Polski Związek Powstańczy”. Idea pojawiła się już w listopadzie 1939, jej rozwinięciem i skonkretyzowaniem, podczas formowania Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie pod dowództwem francuskim zajmowało się tzw. Biuro gen.