Na wysokości około 1200 m znajduje się duże wywierzysko o nazwie Siedem Źródeł. Od niego pochodzi obecna nazwa doliny. Z wywierzyska wypływa potok Czarna Woda Rakuska. Dolina do Siedmiu Źródeł charakteryzuje się bujną roślinnością i od dawna była obiektem zainteresowań botaników. M.in. w 1813 roku jej florę badał Göran Wahlenberg. Od dawna była wypasana, a w XVIII wieku prowadzono w niej roboty górnicze. Pasterstwo istniało w niej do 1954 r.
Dolina w przeszłości miała wiele nazw: Dolina do Siedmiu (lub Pięciu) Źródeł, Dolina nad Źródłami, Dolina na Źródła, Zimne Źródła, dolina Siedmich prameňov. Niemcy spiscy używali nazwy Fünfbrünnelchen. W dawnej literaturze opisywano ją także nazwą Siebbrünnergrund (i jej zniekształceniami: Siebrünnergrund i Sibriner Grund). Nazwę tę omyłkowo przesunięto na Dolinę za Tokarnią.
Turystyka Dolną częścią Doliny do Siedmiu Źródeł prowadzi żółty szlak turystyczny. rozdroże na Zbójnickim Chodniku – Czarna Dolina Rakuska – Schronisko pod Szarotką. Czas przejścia 1.10 h, ↓ 50 min.