W 1955 roku otrzymała Order Imperium Brytyjskiego oraz tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu w Edynburgu. Od lat 50. XX wieku stała się znana w szkockim świecie sztuki, specjalizując się w krajobrazach, wnętrzach kościelnych i martwych naturach przepełnionych bujną kolorystyką. Jej autoportret z około 1943 roku został zamówiony przez Ruth Borchard, która stworzyła kolekcję około 100 autoportretów współczesnych brytyjskich artystów.
W 1955 roku poważnie zachorowała, wskutek czego w 1959 roku utraciła sprawność w prawej ręce. Będąc zmuszona do malowania lewą ręką, jej styl i wydajność pracy były ograniczone. Zmarła w Edynburgu w 1965 roku.
Styl Redpath jest prawdopodobnie najbardziej znana ze swoich martwych natur, w których przedmioty codziennego użytku, takie jak krzesło czy kubek - są przekształcane w „dwuwymiarowy” projekt. Po powrocie do Szkocji w 1934 roku zaczęła szkicować okolicę wokół miasta Hawick i malować pejzaże o bardziej stonowanym wyglądzie niż większość jej prac. Ozdabiała także meble w jasne wzory kwiatowe i ptasie - obraz „Okno w Mentonie” ukończony w 1948 roku, posiada wielofakturową powierzchnię.