Stanisław Myszkowski był kalwinem, będąc właścicielem Bestwiny przekształcił tamtejszy kościół katolicki w zbór. W kalwińskim zborze, ze względu na brak ołtarza, nagrobek umieszczony w prezbiterium był dobrze widoczny. Po przejęciu kościoła przez katolików postawiono ołtarz (przełom XVI i XVII wieku), w 2. połowie XVIII wieku w prezbiterium umieszczono nowy, większy ołtarz, który w połowie XIX wieku został przysunięty do ściany całkowicie zakrywając nagrobek i uniemożliwiając do niego dostęp.
Opis Nagrobek jest przykładem piętrowego nagrobka szlacheckiego z pełnoplastycznym lub płaskorzeźbionym przedstawieniem osoby zmarłej w poruszonej pozie leżącej, popularnego w Polsce w 2 połowie XVI wieku. Wykonany jako przyścienny, zajmuje całą apsydę prezbiterium. Jego wysokość wynosi 789 cm (wraz z figurą w zwieńczeniu), szerokość 364 cm, wmurowany w ścianę wystaje na głębokość 41 cm. Nagrobek wykonany został z piaskowca, jest czterokondygnacyjny ze zwieńczeniem. Dolną część nagrobka (pierwsza kondygnacja) tworzy cokół ozdobiony boniowaniem, z dwiema płycinami z motywem geometrycznym (romby). Nie zachowały się ślimacznice po bokach oraz (prawdopodobnie) tablica poświęcona Jadwidze Myszkowskiej.