Podczas rozgrywanych w dniach 5–7 kwietnia 1935 r. w stolicy Wielkopolski – 12. Mistrzostw Polski zdobył złoty medal, pokonując w finale na punkty Adama Seweryniaka. Nigdy w swojej karierze nie doznał porażki przez nokaut. Po zdobyciu Mistrzostwa w 1935 r. zrezygnował z kariery sportowej i stał się korespondentem sportowym współpracując m.in. z: „Przeglądem Sportowym”, „Gazetą Polską”, „Nowym Kurierem”.
W czasie okupacji hitlerowskiej pozostał w Poznaniu pracując na kolei, najpierw jako robotnik, a następnie na stanowisku kierownika pociągu.
Po wojnie, w kwietniu 1945 r., objął dział sportowy „Głosu Wielkopolskiego”, w okresie od kwietnia do września 1947 r. pełnił funkcję redaktora naczelnego „Kuriera Wielkopolskiego”. Od roku 1952 był sędzią Polskiego Związku Bokserskiego.
W dniu 27 kwietnia 1968 r. został pochowany na cmentarzu Bożego Ciała w Poznaniu.
Występy w reprezentacji narodowej:
29 kwietnia 1934 r. /Warszawa/
Polska – Austria 10:6
Kurt Weilhammer PTS /wygrana/
23 maja 1934 r. /Chicago/
USA – Polska 14:2
Danny Farrar PTS /porażka/
25 listopada 1934 r. /Essen/
Niemcy – Polska 11:5
Erich Campe PTS /porażka/
1 września 1935 r. /Warszawa/
Polska – Niemcy 6:10
Michael Murach PTS /porażka/
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Śremie Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bożego Ciała w Poznaniu Kategoria:Polscy bokserzy Kategoria:Urodzeni w 1912 Kategoria:Zmarli w 1967