występują ich łącznie cztery pary. Odnóża tułowiowe uwstecznione są do formy niesegmentowanej, kulistawej. Odwłok u samicy jest bardzo krótki, niemal zanikły, oddzielony od metasomy połączeniem stawowym. U samca odwłok jest natomiast bardzo długi, robakowaty, nieodgraniczony od metasomy. Furka samicy jest bardzo długa, o gałęziach grzbietowych dłuższych niż brzuszne.
Przedstawiciele rodzaju są pasożytami wewnętrznymi koralowców, znajdowanymi w ciele Meandrina meandrites, Dendrogyra cylindrus i Eusmilia fastigata. Potrafią osiągać duże liczebności; u silnie zainfekowanych Meandrina nawet 25% masy kolonii stanowią Corallonoxia. Znajdywane są głównie w mezoglei, czasem też między mezenteriami jamy chłonąco-trawiącej.
Do rodzaju tego należą dwa opisane gatunki:
Corallonoxia baki Stock, 1975 Corallonoxia longicauda Stock, 1975
Przypisy
Kategoria:Corallovexiidae