Zawierając ugodę, Belgrad starał się przeciągnąć na swoją stronę umiarkowanych Chorwatów poprzez utworzenie w dużej mierze autonomicznej Banowiny Chorwacji, która obejmowała 27 proc. terytorium Jugosławii i 29 proc. jej ludności. Zapewniono również, że Maček zostanie wicepremierem Jugosławii. Ostatecznie porozumienie nie spełniło swojego zadania – doprowadziło do tego, że inne jugosłowiańskie grupy etniczne także zaczęły się domagać statusu podobnego do Chorwatów i nie usatysfakcjonowało skrajnie prawicowych Chorwatów, którzy chcieli w pełni niezależnego chorwackiego państwa. Ustaszy oburzył sam fakt, że Maček negocjował z Belgradem, potępiając go jako „sprzedawczyka”. Prawicowi Chorwaci szybko zorganizowali antyserbskie incydenty w nowo utworzonej Banowinie Chorwacji, a w czerwcu 1940 r. w Zagrzebiu powstała Chorwacka Partia Narodowo-Socjalistyczna. 25 marca 1941 r. Jugosławia skłoniła się pod naciskiem hitlerowskich Niemiec i podpisała Pakt trzech, starając się uniknąć wojny z państwami Osi.

Dwa dni później grupa serbskich nacjonalistycznych oficerów Królewskich Jugosłowiańskich Sił Powietrznych zorganizowała zamach stanu, aby obalić księcia Pawła i rząd Dragišy Cvetkovicia. Piotr został uznany za pełnoletniego i objął tron.