W 1955 r. decyzją Rady Edukacji i Kultury Jugosławii funkcja sceny narodowej została przeniesiona z dotychczasowego Teatru Narodowego w Cetynii (tzw. Zetski dom) na teatr w Podgoricy. Wraz z pojawieniem się nowego dyrektora, profesjonalnych aktorów i reżyserów (przybyłych z Cetynii), sytuacja kadrowa nieco się poprawiła. 5 maja 1956 r. oddano do użytku nowy gmach teatru, wtedy też oficjalnie nadano mu nazwę Teatr Narodowy. Status teatru w Titogradzie (Podgoricy), jako sceny o znaczeniu narodowym i reprezentacyjnym Czarnogóry, potwierdzono w 1969 r., kiedy to zmieniono nazwę na Czarnogórski Teatr Narodowy.
W 1973 r. teatr po raz pierwszy wystąpił za granicą. Sztuki Fałszywy car Szczepan Mały Piotra II Petrowicia-Niegosza oraz Koštana Borisava Stankovicia zostały wykonane w ukraińskich miastach – Kijowie i Odessie.