Opiekun z archiwum doszedł do wniosku, że nie pochodzi on od „siedemnastowiecznego mieszkańca” południowej części Holandii.

W Szwecji istniała możliwość skopiowania różnych dokumentów związanych z działalnością Henrika Marheina. Wśród nich były także listy napisane w języku niderlandzkim, którymi Lesch w 1924 roku posłużył się do uzasadnienia tezy, że Marhein pierwotnie pochodził z Holandii. Ponadto istnieją różne obligacje podpisane przez Henrika Marheina, związane z pieniędzmi, które musiał zapłacić kupcom w Amsterdamie, jak również listy, które Marhein napisał po szwedzku.

W jednym dokumencie znajduje się część księgi z dokumentacją z zakresu księgowości Henrika Marheina, napisanej w 1656 roku, w której w rubryce „kredyty” zapisano nazwisko Johan Gammal z Hamburga z kwotą 809,28 talarów. Johan Gammal był szwagrem Henrika Marheina, co pokazało, że Marhein handlował z kupcami w Hamburgu. Niektóre cenne informacje dotyczące rodu Marhein/Mannerheim znajdują się w tak zwanej kolekcji Palmskiölds w bibliotece Uniwersytetu w Uppsali.