Filippo Buondelmonti degli Scolari znany jako Pippo Spano (ur. 1369 w Tizzano, zm. w grudniu 1426 w Lipovej) – włoski magnat, generał, strateg i powiernik króla Zygmunta Luksemburskiego. Członek Zakonu Smoka.

Wczesna życie Był synem ubogiego florenckiego szlachcica, urodził się w Tizzano niedaleko Florencji. Po raz pierwszy źródła wspominają o nim około roku 1382, kiedy to wstąpił do służby skarbnika Zygmunta Luksemburskiego i otrzymał zamek w mieście Simontornya (Simonsthurm).

Dalsze usługi dla Korony, takie jak zapewnienie zasobów i wsparcia do walki z Osmanami, doprowadziły do mianowania go administratorem wszystkich kopalni złota w królestwie. Obecny był w Bośni podczas buntu szlachty węgierskiej po śmierci króla Tvrtko I (1391), Pippo zdołał ujarzmić głównych przywódców buntu.

Brał udział w niefortunnej wyprawie krzyżowej we wrześniu 1396. Po bitwie pod Nikopolis, w przeciwieństwie do większości dowódców chrześcijańskich udało mu się uciec. Spano, król i wielu wysokich dostojników popłynęło małą łódką w górę Dunaju, aż do ziem węgierskich i chorwackich.

W 1398 ożenił się z Barbarą, córką i spadkobierczynią Andrzeja z Ozory.