Jeszcze do lat 70. na obszarze Pustyni Błędowskiej rosła endemiczna roślina – warzucha polska. Obecnie podejmuje się działania mające na celu uchronienie obszaru Pustyni Błędowskiej poprzez karczowanie sukcesywnie zarastających drzew.
Do niedawna na terenie tym można było obserwować zjawiska charakterystyczne dla naturalnych pustyń, jak fatamorgany, burze piaskowe i wydmy. Obecny pejzaż pustyni staje się coraz mniej pustynny.
Zespoły Krajobrazowe Pustynia Błędowska Rozciąga się od Błędowa (dzielnicy Dąbrowy Górniczej) na zachodzie do gminy Klucze na wschodzie. Granicą północną pustyni jest wieś Chechło, a na południu jest ograniczona dużym obszarem leśnym. Pustynia ma niecałe 10 km długości i szerokość do 4 km. Piaski mają średnią miąższość 40 m, maksymalnie 70 m. Przez pustynię, ze wschodu na zachód, przepływa Biała Przemsza. Obszar pustyni objęty jest programem ochrony Natura 2000. Średnia głębokość piasków wynosi 17–20 m. Od wczesnych lat XX wieku pustynia wykorzystywana była jako poligon.
Pustynia Starczynowska Niemal całkowicie zarośnięty obszar lotnych piasków (w latach 30. XX wieku piasek zajmował powierzchnię około 5 km²). Leżący w województwie małopolskim, powiecie olkuskim na zachód od miejscowości Bukowno.