Po zakończeniu działań wojennych pozostał w Wojsku Polskim. Od 9 kwietnia 1921 roku pełnił funkcję oficera technicznego w III ruchomym parku lotniczym, 21 listopada 1921 roku otrzymał przydział do Oficerskiej Szkoły Obserwatorów Lotniczych w Toruniu. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 25. lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych. Jego oddziałem macierzystym był nadal 2 pułk lotniczy w Krakowie. 31 marca 1924 roku został mianowany kapitanem ze starszeństwem z 1 lipca 1923 roku i 26. lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych. W listopadzie 1926 roku otrzymał przydział do 11 eskadry liniowej 1 pułku lotniczego. W sierpniu 1927 roku, w załodze z Franciszkiem Żwirko, zajął 2. miejsce w I Locie Małej Ententy i Polski. W listopadzie 1927 roku został przeniesiony do kadry oficerów lotnictwa z równoczesnym przydziałem do Oficerskiej Szkoły Lotnictwa. 21 marca 1928 roku został przeniesiony do Biura Ogólno-Organizacyjnego Ministerstwa Spraw Wojskowych. Następnie 5 lutego 1929 roku został przeniesiony do 5 pułku lotniczego w Lidzie. 12 marca 1933 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1933 roku i 3. lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych. W grudniu 1934 roku powrócił do 2 pułku lotniczego, w którym objął stanowisko dowódcy oddziału portowego.