Został członkiem Instytutu Inżynierów Elektryków i Elektroników oraz Sekcji Sygnałów, Układów i Systemów Elektronicznych Komitetu Elektroniki i Telekomunikacji PAN.
Działalność naukowa Przez pierwsze lata aktywności współpracował z profesorem Maciejem Styblińskim. Na początku zajmował się metodami optymalnego projektowania układów elektronicznych. Po powrocie z pierwszego stażu na Texas A&M University, skupił się także na statystycznych metodach projektowania układów, kontynuując współpracę z Maciejem Styblińskim. Zagadnieniami tymi zajmował się również podczas kolejnych staży na TAMU. W późniejszych latach prowadził badania związane z niepewnością projektową i jakością układów, co było m.in. tematem jego pracy habilitacyjnej w 2003. Podjął też współpracę z profesorem Tadeuszem Kwaśniewskim na Uniwersytecie Carleton w dziedzinie symulacji niestałości oraz szumów w układach. Od 1998 realizował kilka projektów, w ramach których opracowywał systemy pomiarowe na rzecz ochrony środowiska.
Leszek Opalski realizuje także działalność dydaktyczną. Od 1992 do 2005 prowadził analizę metod i programów nauczania elektroniki na kilku uczelniach w Europie.