starał się o cywilną posadę w laboratorium Los Alamos, ale wycofał swoje podanie po miesiącu bez podania powodu i dokończył studia na University of Michigan, uzyskując dyplom inżyniera. W 1948 r. podjął pracę w Laboratorium Podwodnych Dźwięków Marynarki Wojennej USA, gdzie prowadzono badania nad sonarami dla okrętów wojennych.
Gdy na przełomie lat 1940. i 1950. zaczęto w USA rozpracowanie sowieckich agentów i zaczęto sprawdzać osoby mające najmniejsze związki z komunistami, wobec Seborera pojawiły się anonimowe doniesienia wskazujące na związki jego rodzeństwa z komunistyczną partią USA. W 1949 r. pojawił się wniosek o jego zwolnienie, ale ostatecznie zlecono dalsze śledztwo, po którym w następnym roku zdecydowano zatrzymać go w pracy. Seborer przeniósł się do Biura Okrętów Marynarki Wojennej, gdzie ponownie znalazł się w kręgu podejrzeń. Wkrótce odmówiono mu certyfikatu bezpieczeństwa. 1 lipca 1951 r. odszedł z pracy, a dwa dni później wraz z bratem Stuartem, jego żoną Miriam i jej matką Anną wyjechali do Europy. Przez rok podróżowali turystycznie po kontynencie, po czym wyjechali do ZSRR, gdzie zamieszkali pod zmienionym nazwiskiem Smith. Seborer i jego brat otrzymali pracę w Akademii Nauk ZSRR.