Pomimo porzucenia rodzimych praktyk zachowują poczucie odrębności od wiejskiej ludności Tobelo (która dużo wcześniej znalazła się pod wpływem zachodnim, a także muzułmańskim, i nie była grupą nomadyczną). Ponadto według około 300–500 osób (2023) wciąż opiera się kontaktom zewnętrznym, ich przetrwaniu zagraża wydobycie niklu i degradacja środowiska naturalnego.
W literaturze uchodzą za odrębną grupę Tobelo, podobnie jak Tobelo wyróżnia ich nieaustronezyjska przynależność językowa (pod tym względem są krewnymi takich ludów jak Ternate i Galela). C. R. Duncan (1997) oraz G. Holton i M. Klamer (2018) informują, że etnonim „Tugutil” (Togutil) odnosi się do różnych grup ludności, które nie muszą być blisko spokrewnione językowo z Tobelo (niektóre posługują się wręcz językami austronezyjskimi, takimi jak weda). Nie jest to zatem ścisła nazwa żadnej grupy etnicznej czy językowej. C. R. Duncan twierdzi, że chodzi o ogólny termin określający izolowane plemiona Halmahery (). O ile posiłkują się nim m.in. publikacje państwowe i antropologiczne, często omawiając właśnie grupy używające języka tobelo, to przez samą ludność jest odbierany bardzo negatywnie i może być niejednoznaczny. Autor artykułu jako określenie grup pokrewnych Tobelo, z braku adekwatnej terminologii, wprowadza anglojęzyczną nazwę Forest Tobelo.