Ich rozpoznanie wykazało obecność oddziałów nieprzyjaciela i pociągów pancernych.
W grudniu 1920 roku został przeniesiony 5. eskadry wywiadowczej w Przemyślu i w jej składzie walczył do zakończenia działań wojennych. W trakcie wojny polsko–bolszewickiej wykonał około 90 lotów bojowych, podczas których wykazał się wyjątkową odwagą, zwłaszcza podczas ataków z niskiego pułapu na oddziały Armii Czerwonej. 28 lutego 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w wojskach lotniczych, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w Wojsku Polskim. 1 czerwca 1921 nadal pełnił służbę w 5. eskadrze lotniczej, a jego oddziałem macierzystym był 2 pułk lotniczy w Krakowie. Od 12 listopada 1921 roku służył w 3 pułku lotniczym w Poznaniu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 94. lokatą w korpusie oficerów aeronaytycznych, a jego oddziałem macierzystym był nadal 2 pułk lotniczy.
Zginął 8 grudnia 1926 w Poznaniu.