W czerwcu 1944 2 kompania, ze względu na wzrost liczebności partyzantów, została podzielona na trzy oddziały (2, 3 i szkoleniowa kompania) co spowodowało przeformowanie „Surowca” w batalion partyzancki (1 kompania pozostała na terenach Zagłębia Dąbrowskiego włączonych do Rzeszy, 2 i szkoleniowa po okupowanej stronie regionu a 3 kompanię skierowano na ziemię chrzanowską Zagłębia Krakowskiego). W tym samym miesiącu w skład PPS-owskiej jednostki włączony został pluton harcerski Szarych Szeregów, który przekształcono w kompanię rezerwową. Do najbardziej znanych akcji batalionu w 1944 należą m.in. bitwy pod Błojcem (16 czerwca; 2 kompania) i Szczekocinami (28 lipca; 1 kompania), potyczki pod Giebłem (6 czerwca; 1 kompania) i Borem Biskupim (wrzesień; rozbicie 3 kompanii), akcja na szosie jędrzejowskiej (10 maja; 1 kompania) i opanowanie Wolbromiu (25/26 lipca; kompanie olkuskie).
12 października 1944, w związku z nasileniem się działań niemieckiego aparatu bezpieczeństwa wymierzonych w partyzantkę na Śląsku i w Zagłębiu, dowództwo Okręgu zdecydowało się przesunąć „Surowiec” w nowe bezpieczniejsze miejsce, na które wybrano Beskid Średni. Decyzją kpt.