Natarcie Korpusu Nowozelandzkiego zaplanowano w trzech etapach: od 19 marca nocny marsz o długości 32 km do Wadi bel Krecheb, drugi nocny marsz o długości 64 km tuż za luką Tebaga, a następnie uchwycenie wejścia do luki o świcie 21 marca wkrótce po nim. Korpus następnie miał przejść do El Hamma, która wychodziła na nadmorską drogę na północ od Gabès. Bok natarcia miał być chroniony przez siły Wolnych Francuzów gen. Philippe Leclerca i 1 Pułk Królewskiej Gwardii Dragonów. Atak X Korpusu z El Hamma na Gabès odciąłby 1 Armię broniącą pozycji na linii Mareth i dał Korpusowi Nowozelandzkiemu możliwość przejścia do Sfax, 130 km w górę wybrzeża od Gabès i lądowisk w zachodniej części miasta.
thumb|Linia Mareth i ataki 8 Armii w marcu 1943 r. Podczas planowania położono nacisk na efekt zaskoczenia i umiejętność błyskawicznego zdobycia pozycji wojsk Osi. Korpus miał stosunkowo mało piechoty i polegał na swojej artylerii, aby przełamać koncentrację wojsk niemiecko-włoskich i ich morale. Podjęto szeroko zakrojone wysiłki w celu koordynacji wsparcia lotniczego samolotów myśliwskich i bombowych. Jednoczesny frontalny atak XXX Korpusu na linię Mareth podzieliłby uwagę wroga i utrudniłby kontratak.