został przekazany do Oddziału Dyspozycyjnego Kedywu Motor 30 (SO 30), gdzie objął dowództwo zespołu kwatermistrzowskiego (transport samochodowy, magazyny broni, kasa oddziału), zwanego Oddziałem „Szarego”. W skład Motoru 30 wchodziły oddziały „Zośka” oraz „Agat” (skrót od Anty-Gestapo – późniejszy „Parasol”). 20 maja 1943 r. dowodził grupą „Stacja” podczas odbicia więźniów w Celestynowie. Wiosną 1943 r. razem z Marią Kann i Stefanem Waciórskim uczestniczył w przygotowaniu pierwszego numeru konspiracyjnego czasopisma lotniczego „Wzlot”. We wrześniu 1943 r. ze względów bezpieczeństwa zamieniono nazwę Motor 30 na sztuka 90 (Szturmowa Kadra). Tam nadal dowodził Oddziałem Kwatermistrzostwa.
Pod koniec marca 1944 r. pojechał do Krakowa celem ratowania łączniczki, która wpadła w ręce Gestapo. Nawiązał tam kontakt z łącznikiem, który okazał się agentem niemieckim. 18 marca Niemcy aresztowali T. Derengowskiego wraz z sierżantem podch. Tadeuszem Hamankiewiczem ps. „Konrad”. Został osadzony w więzieniu Gestapo przy ul. Montelupich w Krakowie.