nitidus ma edeagus długości od 1,39 do 1,49 mm oraz paramery wyraźnie faliste.

Występowanie Lamprobyrrhulus jest rodzajem palearktycznym, euroazjatyckim, rozprzestrzenionym od Francji i Włoch na zachodzie po Japonię na wschodzie. W Europie, w tym w Polsce, występuje tylko L. nitidus, którego północna granica zasięgu na tym kontynencie biegnie przez Finlandię i Karelię, a południowa przez Włochy i Bałkany. L. hayashii jest endemitem Japonii, na północ sięgającym do Hokkaido (forma z tej wyspy początkowo opisana została jako L. ainu).

Taksonomia Rodzaj ten wprowadzony został w 1902 roku przez Ludwiga Ganglbauera jako monotypowy, dla gatunku umieszczanego wcześniej w rodzaju Pedilophorus. Drugi gatunek z tego rodzaju opisał w 1967 roku Giorgio Fiori. Trzeci gatunek opisany został w 1983 roku przez Takehiko Nakane, jednak w 2003 Andreas Pütz zsynonimizował go z gatunkiem opisanym przez Fioriego. Do rodzaju należą więc:

Lamprobyrrhulus hayashii Fiori, 1967 Lamprobyrrhulus nitidus (Schaller, 1783)

Przypisy

Kategoria:Otrupkowate Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1902 roku