Podczas użytkowania ujawniły się wady konstrukcji, zakończenie wojny spowodowało zakończenie prac nad rozwojem tej maszyny.
Użycie w lotnictwie polskim Po odzyskaniu niepodległości Wojsko Polskie zakupiło 18 samolotów typu C XV od prywatnych firm w Gdańsku. Transakcja doszła do skutku dzięki działalności Polskiej Misji Zakupów kierowanej przez por. pil. Wiktora Willmanna. Pierwsze egzemplarze dostarczono w sierpniu 1920 roku, początkowo trafiły do Stacji Lotniczej Ławica, a następnie do Centralnych Warsztatów Lotniczych. Samoloty otrzymały polskie oznaczenie typu 23 i numery od 1 do 18. Zostały przekazane na wyposażenie 8., 12., 14., 16. eskadra wywiadowcza, 21. eskadra niszczycielska. Zostały wykorzystane podczas operacji niemeńskiej oraz w operacji wileńskiej gen. Lucjana Żeligowskiego. Kilka egzemplarzy było użytkowane w Wyższej Szkole Pilotów w Grudziądzu. Po zakończeniu działań wojennych Albatros C.XV, jako nietypowe maszyny, zostały skasowane na przełomie 1921 i 1922 roku
Konstrukcja Dwumiejscowy dwupłat o konstrukcji drewnianej.
Kadłub o przekroju prostokątnym, zbudowany na układzie podłużnic i wręg, o pokryciu z blachy aluminiowej i sklejki.