Czwarte z nich widoczne jest tylko na brzegu szerokiego dołka osiowego – ten z kolei nie ma żeberek dodatkowych. Ujście muszli ma 0,86-0,9 mm wysokości i 0,92-0,97 mm szerokości. Lekko zgrubiała warga ma cztery kątowe zakrzywienia nawiązujące do czterech żeberek spiralnych i jest słabiej wyrażona niż u pokrewnego C. borneensis. Wieczko ma krawędzie skrętu rozpłaszczone w kształt gładkiej, wklęsłej misy, a nie wyniesione jak u C. borneensis.
Ekologia i występowanie Ślimak znany z pojedynczego stanowiska w Parku Narodowym Ulu Temburong na Borneo, w brunejskim dystrykcie Temburong. Zasiedla mieszany, nizinny, wilgotny las równikowy z dużym udziałem dwuskrzydli. Jedyne znane stanowisko znajduje się u podnóża stromego wzgórza, w sąsiedztwie brzegu rzeki. Osobniki tego gatunku spotykano nocą na wierzchniej stronie liści w podszycie, do wysokości 1 m nad powierzchnią gleby.
Przypisy
Kategoria:Cyclophoridae Kategoria:Ślimaki Azji Kategoria:Konchiologia Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2020 roku