SSM-N-9 Regulus II – amerykański uskrzydlony pocisk manewrujący z głowicą atomową przeznaczony dla United States Navy. Zadaniem pocisku miało być atakowanie celów brzegowych.

Historia Geneza Eksploatacja pocisku SSM-N-8 Regulus I w amerykańskiej marynarce wojennej wykazała, iż dalszy rozwój uskrzydlonych kierowanych pocisków przenoszących głowicę jądrowe powinien pójść w stronę zwiększenia ich prędkości. Za główną broń zdolną do zwalczania tego typu pocisków uważano samoloty myśliwskie. Na początku lat 50. XX w., rozwój kierowanych rakietowych systemów przeciwlotniczych był jeszcze na wczesnym etapie rozwoju, nie postrzegano ich zatem jako głównej linii obrony przed nadlatującymi pociskami manewrującymi, obarczając taką rolą nieprzyjacielskie lotnictwo lub klasyczną artylerię przeciwlotniczą. Wzrost osiągów pocisków, ich prędkości i pułapu miał na celu zwiększenie szans na uniknięcie przechwycenia przez myśliwce i wyjście spoza zasięgu przeciwlotniczej broni lufowej. Obok prędkości i pułapu następnym elementem jaki powinien ulec poprawie był zasięg.