14 czerwca żołnierzy przetransportowano pociągami z Żytomierza do Warszawy, gdzie ponownie pełnili służbę przy Naczelnym Wodzu.
W sierpniu 1920 roku Szwadron Przyboczny wziął udział w bitwie warszawskiej. Jego dwa plutony biły się w składzie 5. Armii gen. Władysława Sikorskiego, a dwa pozostałe, pozostając przy Józefie Piłsudskim, atakowały bolszewików w kontrofensywie znad Wieprza. Szlak bojowy jednostka zakończyła w październiku 1920 roku.mały|Szwadron Przyboczny Naczelnego Wodza konno z lancami na terenie koszar.|alt=|lewo|444x444px
Służba pokojowa Na stopie pokojowej do głównych zadań Szwadronu Przybocznego Naczelnika Państwa i Naczelnego Wodza należała eskorta marszałka Józefa Piłsudskiego i jego oficjalnych gości, w tym także ambasadorów i nuncjusza apostolskiego. Ułani Szwadronu pełnili również codzienną służbę wartowniczą w Belwederze (sześciu ułanów plus rozprowadzający). Raz w miesiącu całodobowo obstawiali wszystkie posterunki w rezydencji Naczelnika Państwa. Rozformowanie W związku z likwidacją urzędu Naczelnika Państwa i wyborem pierwszego Prezydenta RP Szwadron Przyboczny Naczelnika Państwa i Naczelnego Wodza został rozformowany.