XIX w. to czas powstania seksuologii. Seksuolodzy byli zainteresowani przede wszystkim biologicznymi aspektami seksualności, jednak w swoich pracach poruszali do pewnego stopnia również aspekty społeczne i kulturowe, np. małżeństwo czy kazirodztwo. Moralność czasów wiktoriańskich spowodowała, że badacze zajmujący się seksualnością byli narażeni na utratę reputacji i wiarygodności. Prace na temat seksualności postrzegano jako mogące wzbudzać niechciane podniecenie. Akceptowane były teksty medyczne, w których używano języka łacińskiego do nazwania wszystkiego, co związane z seksualnością i seksem, np. autorstwa Richarda von Kraffta-Ebinga. Za nieprzyzwoite uważano prace napisane mniej naukowym językiem, zawierające wiele szczegółów, np. autorstwa Havelocka Ellisa. Również antropolodzy zainteresowani seksualnością musieli pisać o niej w kontekstach takich jak rodzina, małżeństwo czy pokrewieństwo. Ewolucjoniści próbowali poprzez badanie seksualności zrozumieć sposób rozwoju społeczeństwa. Zastanawiali się m.in. czy w przeszłości dominował promiskuityzm, czy monogamia oraz jak powstawała rodzina. Lewis Morgan twierdził, że wczesne społeczności charakteryzowały się promiskuityzmem oraz grupowym małżeństwem.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Antropologia seksualności · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.