Prekursorami tego podejścia byli Bronisław Malinowski, Margaret Mead oraz Ruth Benedict. Ich prace miały duży wpływ na postrzeganie seksualności w zachodnim świecie oraz lepsze zrozumienie różnorodności wzorców seksualnych i kulturowych. Nie próbowali oni poznać historii zachodnich społeczeństw poprzez obserwację innych kultur, ale traktowali je jako odrębne i równoprawne, starając się zrozumieć zasady w nich panujące. Malinowski postrzegał seks jako potrzebę, którą zaspokajają instytucje stworzone w obrębie kultur. Badał mieszkańców Wysp Trobrianda, a jego prace dostarczają informacji o dzieciństwie, przedmałżeńskich praktykach seksualnych oraz zwyczajach erotycznych. Zauważył, że seks nie zawsze może być utożsamiany z małżeństwem, ponieważ w wielu społeczeństwach małżeństwo nie wiąże się z prawami seksualnym, a pozamałżeńskie zachowania seksualne są częścią normalnego zachowania. Wyrażało się to np. w aktywności przedmałżeńskiej, konkubinacie, ceremonialnych zachowaniach seksualnych czy prostytucji. Prace Malinowskiego nie są wolne od androcentryzmu, np. w Życiu seksualnym dzikich o menstruacji pisał „Mężczyzna nie miewa stosunku płciowego w czasie periodu”. Mead prowadziła badania na Samoa oraz Nowej Gwinei. Badała seksualność w kontekście reprodukcji, małżeństwa oraz rodziny, pisała o menstruacji, ciąży i menopauzie.