Był oficerem nawigacyjnym statku „Смоленск”, przemianowanym podczas wojny na krążownik pomocniczy „Рион”. W tym miesiącu objął dowództwo zdobycznego okrętu „Formoza”. Miesiąc później został oficerem nawigacyjnym oddziału transportowców II Eskadry Oceanu Spokojnego. Po demobilizacji, 1 października 1905, wrócił do służby we Flocie Ochotniczej, gdzie wkrótce objął stanowisko kapitana i do 1914 dowodził statkami: „Володимир” (1907), „Нижний Новгород” (1910), „Могилев”, „Саратов”, „Петербург”, „Херсон” i „Киев”. Ponownie zmobilizowany podczas I wojny światowej, przewoził na transportowcu „Киев” amunicję z portów amerykańskich do Władywostoku i Archangielska. 1 sierpnia 1918 odszedł ze służby w rosyjskiej marynarce wojennej. 26 września 1918 przybył do Warszawy, a 15 maja 1919 został urzędnikiem cywilnym w Sekcji Ekonomicznej Departamentu dla Spraw Morskich Ministerstwa Spraw Wojskowych, której do 1922 podlegała marynarka handlowa. Uczestniczył w pracach nad zorganizowaniem szkolnictwa morskiego. Od sierpnia 1919 wchodził w skład komisji, która opracowywała statut i program nauczania dla przyszłej Szkoły Morskiej w Tczewie. Od 1 stycznia 1922 pracował w Ministerstwie Przemysłu i Handlu Departament Marynarki Handlowej (później Departament Morski Ministerstwa Przemysłu i Handlu), m.in. jako st. referent, radca ministerialny.