Tadeusz Przychodzień (ur. 31 marca 1930, zm. 8 listopada 2020 w Warszawie) – polski inżynier, pułkownik dyplomowany, profesor doktor habilitowany inżynier.
Życiorys thumb|240px|Grób płk Tadeusza Przychodzenia na cmentarzu ewangelicko-augsburskim przy ul. Młynarskiej w Warszawie W 1953 uzyskał tytuł inżyniera na Politechnice Warszawskiej i rozpoczął pracę w Wojskowej Akademii Technicznej (WAT) jako inżynier w Pracowni Pomp w Katedrze Uzbrojenia Inżynieryjnego. W 1955 został kierownikiem Laboratorium Maszyn Inżynieryjnych, rok później uzyskał tytuł magistra inżyniera mechanika. W 1964 decyzją Rady Wydziału Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej uzyskał stopień doktora nauk technicznych, w 1976 objął kierownictwo Instytutu Maszyn Roboczych WAT. Rok później Rada Wydziału Mechanicznego WAT nadała mu stopień doktora habilitowanego, w 1981 został komendantem-dziekanem Wydziału Mechanicznego WAT i pełnił tę funkcję do 1993. W 1984 został profesorem nauk technicznych, równolegle prowadził działalność naukowo-badawczą i zajęcia dydaktyczne. Tadeusz Przychodzień prowadził badania nad maszynami do prac ziemnych, procesami zamarzania gruntów oraz kruszyw, właściwościami fizycznymi i mechanicznymi zamarzniętych gruntów oraz kruszyw, a także metodami ich urabiania.