IOC wyróżnia dwa podgatunki, podobnie jak autorzy HBW i AviList: nominatywny i M. p. chrysocercus, opisany przez Cabanisa i Heinego w 1860 na podstawie holotypu z Senegalu. Na podstawie pozyskanego w 1906 w Erytrei holotypu został opisany podgatunek M. p. erythraeus (Moltoni, 1928). Później ten sam autor uznał jednak ubarwienie tego osobnika – bez żółci i z barwą niebieską lub niebieskozieloną zamiast zielonej – za wynik mutacji barwnej. W Muzeum Historii Naturalnej w Tring był przechowywany okaz z Kaszmiru, odłowiony w 1918, z taką samą nietypową kolorystyką. Jest ona jednak wynikiem nie mutacji, a trzymania okazów muzealnych w spirytusie. C.H. Fry wykazał eksperymentalnie (dla spreparowanej żołny modrolicej i żołn dwóch innych gatunków), że takie odbarwienie zachodzi niezależnie od ekspozycji na światło przy przechowywaniu w spirytusie.

Morfologia

Długość ciała wynosi 24–26 cm, razem z wydłużonymi sterówkami do 11 cm więcej; masa ciała – 38–56 g;