16 lipca dowodził atakami czterosamolotowej formacji na kolumny kawalerii nieprzyjaciela.
Jedenastego sierpnia 1920 roku, w parze z Elliotem Chessem, atakował konnicę Armii Czerwonej na wschód od Korczowa. następnie brał udział w obronie Lwowa, podczas której atakował z niskiej wysokości oddziały wroga.
Drugiego października, wraz z innymi lotnikami 7 em, na lotnisku Lewandówka został odznaczony przez generała Stanisława Hallera Krzyżem Srebrnym Orderu Wojskowego Virtuti Militari.
Po zakończeniu działań wojennych nadal pełnił służbę w Wojsku Polskim. 21 lutego 1921 roku został skierowany do Oficerskiej Szkoły Obserwatorów Lotniczych w Toruniu na tzw. kurs informacyjny, który ukończył po miesiącu. 10 maja 1921 roku, wraz z innymi amerykańskimi pilotami latającymi w 7 em, został przyjęty w Belwederze przez marszałka Józefa Piłsudskiego i odznaczony Krzyżem Walecznych po raz drugi.
2 maja 1923 roku został zwolniony ze służby kontraktowej w Wojsku Polskim i powrócił do Stanów Zjednoczonych. Pracował w przemyśle lotniczym a następnie w branży ubezpieczeniowej. W 1933 roku wydał książkę pt. "Poland: Land of the White Eagle", w której opisał swe doświadczenia z pobytu w Polsce.