Aleksandr Fiodorowicz Biełow (ros. Александр Фёдорович Белов, ur. 30 listopada 1923 we wsi Duszyłowo w rejonie furmanowskim w obwodzie iwanowskim, zm. 5 kwietnia 1980 w Furmanowie) – radziecki wojskowy, starszy sierżant, Bohater Związku Radzieckiego (1980).
Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej. Po ukończeniu szkoły podstawowej pracował jako wiertacz w zakładzie odlewniczo-mechanicznym w Furmanowie, w 1942 został powołany do Armii Czerwonej. Od jesieni 1942 brał udział w wojnie z Niemcami, początkowo w walkach pod Rżewem, później pod Duchowszcziną. Uczestniczył w ponownym zajmowaniu przez Armię Czerwoną Smoleńska, Orszy, Witebska, Kowna i w forsowaniu Niemna. Pod Witebskiem, po tym gdy z walki został wyeliminowany karabin maszynowy, uruchomił wraz z innymi żołnierzami działo i zaczął prowadzić odkryty ogień w stronę wroga; został wówczas ranny w głowę, jednak nie opuścił pola walki. Został za to odznaczony Orderem Sławy III klasy. W 1944 przyjęto go do WKP(b). Wyróżnił się podczas walk w Prusach Wschodnich.