Dimityr Iwanow Sziszmanow (bułg. Димитър Иванов Шишманов; ur. 19 listopada 1889 w Kazanłyku, zm. 1 lutego 1945 w Sofii) – bułgarski prawnik, prozaik, dramaturg, polityk i dyplomata, minister spraw zagranicznych (1943-1944).
Życiorys Był synem filologa Iwana Sziszmanowa i dziennikarki Lidii Dragomanowej-Sziszmanowej. W 1907 ukończył szkołę średnią w Sofii i podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Genewskim. Ukończył je w 1913, a po powrocie do kraju pracował w sądzie. W latach 1932–1935 kierował departamentem prawnym w ministerstwie spraw wewnętrznych.
W latach 1935–1940 w służbie dyplomatycznej - jako minister pełnomocny Bułgarii w Atenach. Powrócił do Bułgarii w 1940 i objął stanowisko sekretarza generalnego w ministerstwie spraw zagranicznych. W październiku 1943 stanął na czele resortu spraw zagranicznych, którym kierował przez osiem miesięcy. Po przejęciu władzy przez komunistów aresztowany i przewieziony do Moskwy, gdzie był przesłuchiwany przez Rosjan. Po powrocie do Bułgarii stanął przed Trybunałem Ludowym, który skazał go na karę śmierci. Wyrok wykonano przez rozstrzelanie 1 lutego 1945. W 1996 Sąd Najwyższy Bułgarii uchylił wyrok skazujący Sziszmanowa na śmierć.