mały|Grób Izabeli Gorzkowskiej-Głowackiej na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie Izabela Gracjanna Gorzkowska-Głowacka (ur. w 1929 w Wilnie, zm. 20 lipca 2015Nekrolog .) – polska tancerka, solistka, pedagog tańca i choreografka.
Życiorys Rodzicami byli Tomasz Gorzkowski i Zofia z domu Puszwaskis. Po zdaniu matury ogólnokształcącej w 1953, ukończyła Państwową Szkołę Baletową w Warszawie, następnie odbyła studia choreograficzne w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie (dyplom w 1959). W 1961 wyjechała do Moskwy i odbyła staże w Teatrze Wielkim i w Państwowym Instytucie Sztuki Teatralnej (GITIS) oraz ukończyła kurs pedagogiczny w Akademickiej Szkole Baletowej.
Karierę artystyczną rozpoczęła w wojskowym zespole pieśni i tańca (1951–1956), od 1953 związana była zawodowo kolejno: z Operetką Warszawską, od 1957 Teatrem Wielkim w Łodzi, od 1959 z Operą Śląską. Jako pedagog pracowała w Państwowej Szkole Baletowej w Bytomiu, a następnie w 1963 została wykładowcą tańca klasycznego w Państwowej Szkole Baletowej w Warszawie, łącząc pracę z kierowaniem baletem Operetki Warszawskiej. W latach 1991–2004 była dyrektorem Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej im. Feliksa Parnella w Łodzi.