Jerzy Szymański (ur. 9 marca 1927 w Toruniu, zm. 4 lipca 2015 w Gdańsku) – polski śpiewak operowy (bas) i pedagog.
Życiorys
Urodził się w rodzinie o tradycjach muzycznych jako syn Leona i Franciszki z domu Tylman. Już jako dziecko uczył się gry na fortepianie. Po wojnie zapisał się do chóru kościelnego i rozpoczął w 1946 naukę śpiewu w Średniej Szkole Muzycznej w Toruniu, w klasie Konstancji Święcickiej. Równocześnie współpracował z Zespołem Radiowym Pomorskiej Rozgłośni Polskiego Radia w Toruniu, znanym pod nazwą Kwartet Zenona Jarugi. W 1948 uzyskał maturę w Państwowym Liceum Administracyjnym w Toruniu. Od 1949 w Gdańsku pobierał naukę śpiewu w Państwowej Średniej Szkole Muzycznej u Kazimierza Czekotowskiego, którą ukończył w 1953. Od 1953 był członkiem Gdańskiej Czwórki Radiowej. W latach 1954–1959 uczył się na Wydziale Wokalnym Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w klasie śpiewu Stefana Beliny-Skupiewskiego, dyplom obronił z wyróżnieniem.
Od 1 października 1949 był solistą Studia Operowego przy Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku, od 1953 do 1979 zatrudniony był w Państwowej Operze i Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku na stanowisku artysty solisty śpiewaka (bas).
Laureat międzynarodowych konkursów wokalnych.