Józef Zawadzki (ur. 24 listopada 1898 w Dyneburgu, zm. 20–22 kwietnia 1940 w Katyniu) – porucznik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się 24 listopada 1898 w Dyneburgu, ówczesnym mieście powiatowym guberni witebskiej, w rodzinie ziemiańskiej Antoniego i Barbary z Tarwidów. Uczęszczał do szkoły realnej w rodzinnej miejscowości. W 1915 zakończył naukę w klasie szóstej.
20 maja 1915 jako ochotnik wstąpił w szeregi armii rosyjskiej i przydzielony do 2 baterii 53 Brygady Artylerii w składzie, której walczył na froncie niemieckim. 1 października 1916 ukończył Kazańską Szkołę Wojskową, został mianowany chorążym ze starszeństwem z 1 września 1916 i przeznaczony do piechoty armii. Początkowo służył w 210 zapasowym pułku piechoty, a później w 180 pułku piechoty. 10 stycznia 1917 został awansowany na stopień podporucznika, a 20 sierpnia 1917 na porucznika. Z powodu choroby został przydzielony do wojskowej komisji budowlanej w Kazaniu na stanowisko referenta.