Efekt uszkodzenia cewek to upośledzenie resorpcji sodu. Podwyższone stężenie jest rozpoznawane przez plamkę gęstą. Następuje sprzężenie cewkowo-kłębuszkowe, co prowadzi do skurczu tętniczek oraz do spadku filtracji kłębuszkowej. Nie zawsze występuje martwica a zmiany histopatologiczne nie oddają ciężkości przebiegu uszkodzenia.
Ostre uszkodzenie nerek zanerkowe
Przyczyny:
1. Niedrożność moczowodów: zatkanie - złogi w przebiegu kamicy, skrzepy ucisk mechaniczny z zewnątrz - uciskający guz nowotworowy, włóknienie przerwanie ciągłości moczowodu - najczęściej podczas zabiegów chirurgicznych
2. Schorzenia pęcherza moczowego: pęcherz neurogenny zatkanie – masy nowotworowe, skrzepy krwi
3. Choroby prostaty: hiperplazja prostaty rak prostaty
4. Choroby cewki moczowej: zatkanie uraz mechaniczny
Patogeneza ostrego uszkodzenia nerek
Czynniki nefrotoksyczne są odpowiedzialne za pierwotne uszkodzenie cewek oraz złuszczanie się ich komórek, które następnie mogą zatykać światło cewki. Cewki te są bardzo podatne na uszkodzenia o różnej etiologii z racji dużego zapotrzebowania na tlen części nefronu.