We wsiach graniczących z miastami zaczyna być wypierany przez indonezyjski (nie jest już przyswajany przez dzieci).
W tehit występuje piątkowy (kwinarny) system liczbowy.
Badaniem języka tehit zajmował się jego rodowity użytkownik D.A.L. Flassy, autor opracowań gramatycznych. Jest zapisywany alfabetem łacińskim.
Morfologia W języku tehit występują cztery rodzaje gramatyczne – męski, żeński, mnogi i nijaki. Przykłady:
rodzaj formant przykłady męski -w ndla-w „mąż”, sna-w „księżyc”, qliik-w „wąż” żeński -m -ene-m „matka”, tali-m „słońce”, mbol-m „dom” mnogi -y sinas-y „mały komar”, sinaq-y „żwir”, siray ‘sól’ nijaki zero bd.
Afiksy rodzajów w języku tehit nie tylko wyrażają płeć, ale informują także o rozmiarze, kompletności i wizualnej zmienności. Rodzaj męski oznacza niewielkie rozmiary, części całości i zmieniający się wygląd, rodzaj żeński jest natomiast kojarzony z dużymi rozmiarami, całkowitością i stałym wyglądem. Przykłady:
wet „dziecko” wet-m dziecko-3F „dziewczynka”
wet-w dziecko-3M „chłopiec”
e’ren „ryba” e’ren-m ryba-3F „duża ryba”
e’ren-w ryba-3M „mała ryba”
mbol „dom” mbol-y dom-3PL „domy”
mbol-w dom-3M „mały dom” / „domy”
sika „kot” sika-w kot-3M „kocur” / „koty”
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Języki zachodniej Ptasiej Głowy Kategoria:Języki zagrożone w Indonezji