W celu lepszego poznania środowiska byłych CC, UB nakłaniał, a wręcz zmuszał dodatkowymi szykanami CC do podpisania aktu lojalności wobec nowych władz oraz zgody na bycie agentem UB (od 1957 tajnym współpracownikiem)(TW) SB. Prawie 40 CC zgodziło się na taką współpracę, przy czym tylko kilku z nich z własnego zgłoszenia. Większość z nich starała się być „nieużytecznymi” co powodowało rezygnację z ich usług, ale też poddanie nowym szykanom. Pozostali jednak swoimi działaniami operacyjnymi i donosami przysporzyli wielu CC sporo kłopotów.
Z powodu tych represji 59 CC uciekło za granicę (nie wszystkim się to powiodło) dołączając do przebywających tamże 32 CC, którzy pozostali na emigracji po wyzwoleniu obozów w Niemczech. Wielu wróciło do Polski po 1990, albo już pośmiertnie na swoje życzenie aby spocząć w polskiej ziemi.