Stefana Bałuka|alt= 95 CC walczyło w Powstaniu Warszawskim, gdzie 18 poległo, a około 20 było rannych.

Po podpisaniu warunków kapitulacji powstania warszawskiego prawie 15 tys. żołnierzy powstania, a wśród nich 44 CC osadzono w obozach jenieckich, skąd 6 CC uciekło. Zbliżający się koniec wojny spowodował, że Niemcy w odwrocie zmuszali również jeńców tych obozów do długich marszów na Zachód. Obozy te były wyzwalane przez Aliantów w miarę zdobywania terenu Niemiec. Np.: cc. Józef Zając ps. Kolanko, po kapitulacji powstania, od 5 października 1944 przebywał w obozach niemieckich, początkowo Ożarów, Stalag 344 Lamsdorf, a następnie Oflag II D Gross-Born (na Pomorzu), potem Oflag X A Sandbostel (koło Bremy) oraz Oflagu X C (koło Lubeki), z którego został uwolniony 2 maja 1945 przez wojska brytyjskie.

Represje sowieckie W latach 1944–1946, jeszcze przed przemówieniem Winstona Churchilla w Fulton, ogłaszającym żelazną kurtynę, przy wkraczaniu Armii Czerwonej na ziemie polskie, intensywną działalność rozpoczął Ludowy Komisariat Spraw Wewnętrznych ZSRR – NKWD.