Działalność cichociemnych (skróty: CC, cc.) – na terenie okupowanej Polski wynikała z otrzymanej w chwili odejścia do kraju instrukcji oraz z otrzymywanych potem rozkazów Dowództwa Armii Krajowej. Każdy z cichociemnych był odrębną jednostką mającą jej przynależne cele działania, które zmieniały się też zależnie od sytuacji polityczno-wojennej. Sumaryczny obraz tych działalności dają informacje z biogramów każdego CC.
Cichociemni w AK
Dowodzenie, działania sztabowe thumb|190px|Cichociemny (Bolesław Kontrym) W latach 1941–1942 do okupowanej Polski skoczyło na spadochronach 64 cichociemnych. Wszyscy oni obsadzili odcinki walki prowadzonej przez Związek Walki Zbrojnej (ZWZ). Od lutego 1942 r. zastępcą komendanta ZWZ był cc. mjr Henryk Krajewski ps. Trzaska. Do organizacji wojskowo sabotażowo-dywersyjnej Związku Odwetu skierowano 6 CC, a do organizacji dywersyjnej o kryptonimie Wachlarz 27 CC.
Po przekształceniu ZWZ w Armię Krajową 92 CC przeszło do nowych struktur Komendy Głównej AK, obejmując między innymi funkcje 8 komendantów i zastępców komendantów okręgów, 7 szefów sztabów i kilkunastu szefów oddziałów w obszarach i okręgach.