W tym okresie działał społecznie, był prezesem bytomskiego Związku Powstańców Śląskich, dowodził drużyną ratowniczo-sanitarną Obrony Przeciwlotniczej i Gazowej Kopalni "Walenty-Wawel". Po wybuchu II wojny światowej brał udział w walkach pogranicznych z Freikorpsem i oddziałami Wehrmachtu, a następnie ewakuował się na Węgry, gdzie pracował w Czerwonym Krzyżu w Budapeszcie. 18 sierpnia 1940 r. trafił do Syrii, gdzie szkoliła się Samodzielnej Brygadzie Strzelców Karpackich (walczył między innymi w bitwie o Tobruk). Od sierpnia 1943 r. przygotowywał się do działalności konspiracyjnej na terenach okupowanych przez III Rzeszę. Przeszedł kurs spadochronowy i dywersyjny, 10 października 1943 r. został zaprzysiężony. Początkowo był szkolony do pracy z czetnikami, jednak operacja jego przerzucenia na ich tereny się nie powiodła.