W tym czasie trwały intensywne prace przy wprowadzaniu do Pszczyny odpowiednich urzędów, ponieważ miasto stało się jednocześnie centrum władzy gminnej, jak i powiatowej, co oznaczało, że powinny się w nim znajdować odpowiednie sądy, urząd skarbowy, komenda powiatowa policji oraz samo starostwo, z Franciszkiem Lerchem na czele. Władza zarówno miejska jak i powiatowa dążyła do odrodzenia zaniedbanego miasta i wprowadzenia odpowiedniej infrastruktury.
Jednym z problemów na które napotkała się władza Figny postępujący to kryzys gospodarczy, który wynikał początkowo z konieczności reorganizacji gospodarki na pokojową, potem hiperinflacji i ostatecznie kuracji po reformach Grabskiego. Mimo tych problemów miasto posiadało odpowiednią ilość środków na bieżące wydatki, głównie środki pochodziły z podatków taksowych oraz z podatku pobieranego od produkcji trunków. Jedyna udana inwestycja przy takich dochodach była budowa wodociągów oraz placu gier dla dzieci, reszta podjętych prób inwestycji nie dochodziła do skutku ze względu na ograniczony budżet. Rada Miasta pozwalała sobie wówczas jedynie na wyjątkowe wydatki, jednocześnie utrzymując drobne dotacje dla organizacji zajmującymi się uboższymi dziećmi i niepełnosprawnymi.