Dolores Soler-Espiauba Conesa (ur. 7 września 1935 w Kartagenie) – hiszpańska pisarka.

Życiorys Jest absolwentką filologii germańskiej i hiszpańskiej na Uniwersytecie Complutense w Madrycie. Pracowała jako nauczycielka w Polsce, Francji oraz Portugalii. W 1974 osiedliła się w stolicy Belgii, gdzie pracowała jako tłumaczka i nauczycielka w siedzibie Unii Europejskiej.

Zdobyła kilka nagród za opowiadania, a jej działalność literacka rozwinęła się po otrzymaniu w 1987 pierwszej nagrody w kategorii krótka powieść za debiutancką powieść Los Cobardes. Rok później za powieść Mujer con paisaje de lluvia zdobyła Premio Felipe Trigo po raz drugi.

W kolejnych latach otrzymywała liczne nagrody, wśród nich Premio Andalucía de Novela za utwór Hermana Ana, ¿Qué ves? z 1990, Premio Azorín w 1991 za powieść Elisa o el pasado imperfecto, Premio Café Gijón w 1992 za El oro y el moro oraz w 2007 Premio Gabriel Miró de Cuentos za opowiadanie La tumba del rey Baltasar.