Turystyka ekstremalna i sporty ekstremalne bywają utożsamiane, jednak turystyka ekstremalna wykorzystując te same formy aktywności sportowej, które określane są mianem sportów ekstremalnych, nie kładzie nacisku na rywalizację czysto sportową, tj. osiągnięcie konkretnych, najlepszych wyników regulowanych punktacjami, czy rankingami. Sport ekstremalny jest również droższy, często zawodowy, a także wymaga systematycznych, stałych treningów. Różnica leży również w motywacjach sportowców i turystów do podjęcia określonej działalnościMarcin Sekida, Ewa Malchrowicz-Mośko, Turystyka ekstremalna vs. sporty ekstremalne, w: Journal of Education, Health and Sport, nr 6(12)/2016, s. 676-677, ISSN 2391-8306.
Przykłady Do przykładowych odmian turystyki ekstremalnej należą: rafting, canyoning, sztuka przetrwania, rajdy po bezdrożach (samochodowe, motocyklowe, rowerowy downhill), bungee jumping (również z użyciem helikoptera), przeloty myśliwcami wojskowymiMichał Gostkiewicz, Turystyka ekstremalna, cmentarna, medyczna i inne - ciekawe trendy w turystyce, w: Gazeta Wyborcza (Podróże), tzw. turystyka śmierci (ang. dark tourism - zwiedzanie obozów koncentracyjnych, krypt, katakumb albo kambodżańskich Pól śmierci)Na Temat, Jeżdżą tam, gdzie obecne były zniszczenie i śmierć.