1 października 1933 roku został wykładowcą taktyki ogólnej w Wyższej Szkole Wojennej w Pradze. Następnie od 20 sierpnia 1934 roku do rozwiązania armii czechosłowackiej latem 1939 roku był szefem wydziału szkolenia w 5 Departamencie Ministerstwa Obrony Narodowej. W tym okresie od 1 lipca do 31 września 1935 roku ukończył kurs obserwatorów lotniczych i 1 sierpnia 1937 r. otrzymał uprawnienia wojskowego obserwatora lotniczego. W okresie mobilizacji armii czechosłowackiej pełnił od 24 września do 18 listopada 1938 roku funkcję szefa sztabu VIII Korpusu w Uherskim Hradiste.
Po zajęciu Czechosłowacji przez Niemców aktywnie zaangażował się w działania ruchu oporu, działając w Obronie Narodu. Jego zadaniem było organizowanie przerzutów czechosłowackich lotników do Francji, później także był organizatorem łączności radiowej z władzami emigracyjnymi. Następnie był szefem wydziału wywiadu i szefem sztabu centralnego kierownictwa Obrony Narodu. Zagrożony aresztowaniem 1 stycznia 1940 roku opuścił Czechosłowację i udał się do Francji. left|250px|thumb|Grób gen. Vedrala na cmentarzu wojennym na przełęczy Dukielskiej Po przybyciu do Paryża wstąpił do armii czechosłowackiej we Francji, a 9 lutego 1940 roku został mianowany szefem II Wydziału sztabu armii czechosłowackiej na emigracji.