Popp wygłaszała mowy podczas zebrań robotników na terenie całej monarchii i stała się popularną agitatorką.
W latach 1893–1934 zajmowała się pisaniem, m.in. w 1892 roku objęła redakcję pisma „Arbeiterinnen-Zeitung”. W 1893 roku była jedną z założycielek klubu dyskusyjnego „Libertas”, któremu przewodniczyła. W tym samym roku znalazła się w zarządzie stowarzyszenia edukacyjnego wiedeńskiej dzielnicy Meidling, a następnie w zarządzie pracowniczego stowarzyszenia edukacyjnego dzielnicy Rudolfsheim. W 1894 roku poślubiła austriackiego socjaldemokratę Juliusa Poppa, z którym miała dwóch synów. Współorganizowała pierwsze zebrania socjaldemokratek. W 1898 roku została przewodniczącą socjaldemokratycznego Komitetu Kobiet Rzeszy, a 1904 roku weszła do zarządu Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej Austrii.
Angażowała się w walkę o prawa kobiet, m.in. o prawo kobiet do organizowania się w partie polityczne oraz o prawo wyborcze. Prawa te przyznano kobietom po utworzeniu Republiki Niemieckiej Austrii w 1918 roku. W latach 1918–1923 zasiadała w radzie miejskiej Wiednia. Angażowała się na rzecz odnowienia po I wojnie światowej Międzynarodówki Kobiet. W latach 1923–1934 była reprezentantką ruchu kobiet w Międzynarodówce Socjalistycznej.