Pozostałe utwory powstawały z myślą o zbiorze i nie ukazały się aż do jego oficjalnej publikacji w 1962 roku.
W tym mieście nie ma złodziei jest pierwszym i zarazem jedynym z czterech tomów opowiadań, w którym Gabriel García Márquez powraca do Macondo – fikcyjnego miasteczka przedstawionego po raz pierwszy w wydanej w 1955 roku Szarańczy. Chociaż zbiór składa się z ośmiu niezależnych od siebie historii, w wielu z nich można dostrzec odwołania do innych opowiadań czy postaci: wspomniana we Wtorkowym popołudniu Rebeka Buendía pojawia się również w Dniu po sobocie; Mama Grande, bohaterka ostatniego i najdłuższego opowiadania ze zbioru, powraca jako duch we Wdowie Montiel nawiązującej do Cudownego wieczoru Baltazara. Wspomniani zostają także ksiądz Antonio Isabel czy bracia José Arcadio i Aureliano Buendía – jedne z głównych postaci najsłynniejszej powieści pisarza Sto lat samotności. Ponadto, wiele wątków, jak i postaci ze zbioru W tym mieście nie ma złodziei znajduje swoje rozwinięcie w późniejszych, bardziej znanych dziełach, takich jak Nie ma kto pisać do pułkownika czy Zła godzina.